Scienze

Anno Domini 1564 PDF

Sandomierzu przez Kazimierza III Wielkiego, rozbudowany w XVI w. Zamek królewski położony był w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego. Gotycki gmach południowy z XV w. Wieża “Anno Domini 1564 PDF noga” z XV w.


Författare: Alfonso Airaghi.

Le sofferenze delle persone colpite dal morbo sono alleviate dai medicamenti del dottor Clerici, medico del paese e dalle erbe di un’infaticabile Bolina. Di fronte a tanta dedizione e generosità, don Battista riconosce di essersi sbagliato sul conto di quella donna e, quando in seguito alla morte della figlia della feudataria del paese, Bolina sarà accusata di stregoneria, il prete prenderà le sue difese e per questo sarà incolpato di aver protetto una strega. Nel racconto sono innestati fatti storici, come l’attentato alla vita dell’arcivescovo Carlo Borromeo e altri che hanno caratterizzato la cronaca milanese di quegli anni: la condanna al rogo di Isabella da Lampugnano, strega milanese, la faida secolare tra i Castiglioni e i Pusterla, importanti famiglie nobili lombarde e la decapitazione di due briganti milanesi, Giacomo Legorino e Battista Sgorlino. Mescolando fatti realmente accaduti ad altri di pura fantasia, l’autore descrive la vita di un borgo sul finire del ‘500, facendo rivivere i protagonisti dei documenti d’archivio, con le loro paure, le loro debolezze e i loro sentimenti.

Nie wiadomo, czy gród został zdobyty podczas najazdu litewskiego w 1349 roku, jednak tuż potem król Kazimierz Wielki polecił zbudować na miejscu dawnego grodu nowy murowany zamek obronny. Prawdopodobnie to właśnie na zamku w 1389 król Władysław Jagiełło przyjął hołd lenny z ziem Nowogrodu Wielkiego od swojego brata Lingwena. W 1478 roku na żona króla Kazimierza Jagiellończyka, królowa Elżbieta Rakuszanka, urodziła na zamku córkę Barbarę. Około 1513 roku król Zygmunt I Stary polecił staroście Stanisławowi Szafrańcowi przygotować się do podjęcia nowych prac budowlanych na zamku.

Kolejna rozbudowa została przeprowadzona pod kierunkiem mistrza Klimunta w latach 1564-1566 w czasach panowania króla Zygmunta Augusta. Dokończono wtedy budowę skrzydła zachodniego poprzez jego wydłużenie, zbudowano północno-zachodnią wieżę, postawiono mur od strony miasta i nową bramę. W latach 1597-1602 gdy starostą był Hieronim Gostomski przeprowadzono remont narożnej “kurzej nogi”. Fragment sztychu Erika Dahlbergha z 1656 r.

W czasie Potopu szwedzkiego zamek i miasto zostały 13 października 1655 roku zajęte przez wojska szwedzkie pod dowództwem gen. 1 lutego 1656 roku Stefan Czarniecki odbił miasto, ale nie zdołał zająć zamku. Skrzydło zachodnie zostało odnowione w latach 1680-1688 za czasów Jana III Sobieskiego i nadbudowane w północnej części gdzie utworzono piano nobile, czyli reprezentacyjna salę z wysokim sufitem. W miejscu dawnego skrzydła południowego zbudowano stajnie.

W 1768 roku podczas konfederacji barskiej zamek został uszkodzony przez stacjonujące na nim wojska rosyjskie. W celu zapobieżenia podmywaniu zamku przez Wisłę, po 1784 roku na wniosek komisji Boni Ordinis, zbudowano pod “kurzą stopą” zachowaną do dzisiaj murowaną szkarpę. Po trzecim rozbiorze Polski zaborcze władze austriackie przeznaczyły budynek zamkowy na więzienie i siedzibę sądu kryminalnego. W czasach Królestwa Kongresowego około 1825 roku przebudowano wnętrza gmachu zamkowego dzieląc barokowe piano nobile z czasów Sobieskiego na dwie kondygnacje.