On sekizinci gün.

  Tanr?lar beni ?a??rm?yor.

  Zaten ayakta dikilir halde beliriyorum.

  Tanr?lardan birinin sesi, tiksintiyle keskinle?mi?:

  "Bugünkü numune... bozuk. Tamamen bozuk."

  Di?er tanr?:

  "?deolojik olarak de?il. Ahlaki olarak de?il. Biyolojik olarak."

  ü?üncü tanr?, neredeyse merakl?:

  "?u ayn? anda hem ?ldürüp hem a?layan. Bakal?m ?u... ?eli?kiye."

  Uzay y?rt?l?yor.

  Bir adam t?kezleyerek i?eri dü?üyor.

  Gen?. Yirmilerin ortas?. Temiz Teknokrasi üniformas?. Yakas?ndaki numara: 30.

  Ama bir terslik var.

  Her ?ey yanl??.

  Dikiliyor. Sonra sallan?yor. Kendini toparl?yor.

  G?zler falta??. Deh?et i?inde.

  Ama a?z?...

  Gülümsüyor.

  Ne?e dolu bir gülü? de?il.

  ?stemsiz bir gülü?.

  Sanki yüzü ona ait de?ilmi? gibi.

  "?sim."

  Adam?n sesi titriyor:

  "Numara... Otuz Numara."

  Gülümseme geni?liyor.

  Durdurmaya ?al???yor. Yapam?yor.

  "Ger?ek isim."

  "Ben... Hat?rlam?yorum. Ald?lar. Hay?r—ben verdim. Hay?r—"

  Duraks?yor. Nefes nefese.

  "Fark etmez. Art?k Otuz Numara'y?m. Devletin... devletin mal?y?m."

  Tanr?lardan biri ?ne e?iliyor:

  "G?revin."

  Adam?n g?zleri doluyor.

  Ama gülümseme solmuyor.

  "Temizlik?i. D?? konsey. Ben... ben insanlar? ?ldürüyorum."

  Sesi ?atl?yor.

  "O kadar ?ok insan ?ldürüyorum ki."

  ---

  Bir tanr?n?n tonu sertle?iyor:

  "A?l?yorsun."

  "Evet."

  "Ama gülümsüyorsun."

  "Ben... Durduram?yorum. Deniyorum. ?ok deniyorum ama—"

  Yüzü se?iriyor. Gülümseme daha da yay?l?yor.

  "Ben de?ilim. O gülü?. O... o di?eri."

  Sessizlik.

  "A??kla."

  Otuz Numara'n?n elleri titriyor. Ellerini birbirine kenetliyor.

  "??imde... i?imde iki ben var. Biri... geriye kalan ?ey. ?nsan olan. O bunun yanl?? oldu?unu biliyor. O durmak istiyor."

  Duraks?yor. Nefes al??veri?i h?zlan?yor.

  "Ve di?eri... di?eri buna bay?l?yor."

  ---

  "?ocuklu?unu anlat."

  "Devlet yeti?tirmesi. Ebeveynlerim... lisanslar? vard?. Ge?ici operat?rler. Sistem onlara b?yle diyor. Ebeveyn de?il. Operat?r."

  "?ocuk tahsisini sistem belirler."

  "Evet. ?ocuklar devlet mal?d?r. G?zetim alt?nda do?arlar. Ebeveynler... ge?ici bak?m ayr?cal?klar? al?rlar. Yeterli performans g?sterirlerse."

  Gülüyor. Yanl?? bir ses. Islak.

  "Benimkiler g?stermedi. Sistem beni geri ald???nda sekiz ya??ndayd?m. Annemin 'yetersiz yeti?tirme metrikleri' g?sterdi?ini s?ylediler." "Babam itiraz etmedi. O... o sadece formu imzalad?."

  "Ve terk edilmi? hissettin."

  "Hi?bir ?ey... hissetmedim. Sistem b?ylesinin daha iyi oldu?unu s?yledi. Optimal geli?im, optimal ortam gerektirir. Aile sadece... sadece biyolojik bir tesadüf. Devlet ise kal?c?d?r."

  Did you know this story is from Royal Road? Read the official version for free and support the author.

  Gülümsemesi soluyor. Bir anl???na.

  Sonra geri d?nüyor. Daha geni?.

  "Buna inand?m. Y?llarca. ?yi bir vatanda?t?m. ?al??t?m. Okudum. Asla ?ikayet etmedim."

  "Peki ya sonra?"

  "Sonra birini ?ldürdüm."

  Sessizlik.

  Bir tanr?n?n sesi, buz gibi:

  "?lkini anlat."

  Otuz Numara'n?n g?zleri dal?yor. Ya?l?.

  Ama gülü?ü...

  Gülü?ü kendinden ge?mi? halde.

  "On dokuz ya??ndayd?m. Mühendislik ??rencisi. Dereceyle. VR hakk?: günde alt? saat. Ben... ?o?unu sava? simülasyonlar?nda harcad?m. ?iddet. Kan. Bu... bu normaldi. Herkes yap?yordu."

  "Ama yetmedi."

  "Hay?r."

  Sesi f?s?lt?ya dü?üyor.

  "Bir gün... sokakta bir adam g?rdüm. Bir sat?c?yla tart???yordu. Yüksek sesli. ?fkeli. Ve dü?ündüm... 'E?er ben...' diye dü?ündüm."

  Duruyor.

  "Devam et."

  "Onu takip ettim. Evine kadar. Bekledim. D??ar? ??kt???nda... elimde bir ?ngiliz anahtar? vard?. Bak?m aleti. Ona... ona vurdum."

  ?imdi g?zya?lar? sel gibi.

  Ama gülümseme...

  "Bir kez. ?ki kez. Dü?tü. Ve ben vurmaya... vurmaya devam ettim. Ve i?imden ???l?k at?yordum: 'Dur! Dur! Ne yap?yorsun?!'" "Ama ellerim... ellerim durmad?."

  "Peki ?ldü?ünde?"

  "Kustum. A?lad?m. Eve ko?tum. ü? gün odamda oturdum. Titreyerek. Dü?ünerek: 'Ben bir canavar?m. Ben bozu?um. Teslim olmam laz?m.'"

  Duraks?yor.

  "Ama olmad?m."

  "Neden?"

  Gülümsemesi yay?l?yor. ?nsanl?k d???.

  "?ünkü bir par?am... buna bay?ld?."

  Bir tanr?n?n sesi, zehir gibi:

  "Cinayetten zevk ald?n."

  "HAYIR!"

  Kelime bir ???l?k gibi.

  "Almad?m! Nefret ettim! Nefret ediyorum! Ben... her seferinde a?l?yorum. Her seferinde. Kendime durmam i?in yalvar?yorum. Ama..."

  Ellerine bak?yor.

  "Ama vücudum dinlemiyor. ??eride ba?ka bir ?ey var. Ve o kontrolü ele ald???nda... onu durduram?yorum."

  "Ka? tane."

  "On bir. Sistem beni yakalamadan ?nce."

  "Ve su?luluk hissettin."

  "Evet! Her birinde! Ben... yüzlerini hat?rl?yorum. ?simlerini. Sat?c? Chen'di. ?kincisi... bir kad?nd?. Mara. Yedi ya??nda bir k?z? vard?. Ben... k?z?n foto?raf?n? sonra g?rdüm. Ve ben..."

  ?imdi h??k?rarak a?l?yor.

  Ama hala gülümsüyor.

  "?lmek istedim. Sistemin beni ?ldürmesini istedim. Ama onun yerine..."

  "Onun yerine?"

  "Beni VR'a koydular. Ceza protokolü. Her ?lümü bana ya?att?lar. Kurban?n bak?? a??s?ndan. Her saniyeyi. Her ???l???. On bir kez."

  "Sonra?"

  "Ve ??rendim ki... ben iki ki?iyim. Ac? ?eken biri. Gülen biri."

  "Sistem seni serbest b?rakt?."

  "Hay?r. Sistem... beni test etti. Psikolojik de?erlendirme. O... b?lünmeyi buldular. ?ift süre?li bili?. 'Biyolojik anomali' oldu?umu s?ylediler."

  "Ve sonra sana i? teklif ettiler."

  "Evet. D?? konsey. Lambda b?lümü. Dediler ki: 'Durumun seni temizlik operasyonlar? i?in ideal k?l?yor. Su?luluk duygun seni insan tutuyor. Dürtülerin ise seni verimli yap?yor.'"

  Sesi tamamen k?r?l?yor.

  "Beni düzeltmediler. Beni... beni silah haline getirdiler."

  Bir tanr?n?n sesi, deh?etle k?s?lm??:

  "?imdi devlet i?in ?ldürüyorsun."

  "Evet. Ta??y?c? operasyonlar?. Gezegen sterilizasyonu g?zetimi. Ben... milyarlar?n ?lmesini izliyorum. Ve i?imden ???l?k at?yorum. Ama d??ar?dan..."

  Yüzünü i?aret ediyor.

  O gülü?ü.

  "D??ar?dan gülümsüyorum. ?ünkü di?er ben... di?er ben mutlu. Tatmin olmu?. ?l?e?i seviyor. Verimlili?i. Bunun... bunun do?rulu?unu seviyor."

  "Bunun do?ru oldu?una inan?yor musun?"

  "HAYIR! Evet. Ben... art?k bilmiyorum. Lambda bunun gerekli oldu?unu s?ylüyor. Hedefler verimsiz. Kaynaklar? tüketiyorlar. Onlar?n ortadan kald?r?lmas? optimal sistemler i?in alan yarat?yor."

  ?imdi ?iddetle titriyor.

  "Ve bir par?am buna kat?l?yor. Bir par?am hesapl?yor. ?l?üyor. Me?rula?t?r?yor. Ama di?er par?a... di?er par?a sadece ?lmek istiyor. Durmak. Asla... asla bir daha ?ldürmemek."

  "Ama devam ediyorsun."

  "?ünkü duram?yorum. Emirler geldi?inde... di?eri devral?yor. Ve ben sadece... sadece izliyorum. Kapana k?s?lm??. Vücudum ?al???rken... i?imden ???l?k atarak."

  Bir tanr?n?n sesi, a?a??lamayla daml?yor:

  "Sen bir korkaks?n. Eylemlerin i?in 'ba?ka bir benli?i' su?luyorsun."

  Otuz Numara yukar? bak?yor. G?zleri ya? dolu.

  Ama gülümsüyor.

  Hep gülümsüyor.

  "Belki. Belki ?yleyimdir. Belki ba?ka bir benlik yoktur. Belki sadece... sadece benimdir. Ve yalan s?ylüyorumdur. Kendime. Hayatta kalmak i?in."

  Duraks?yor.

  "Ama ger?ek hissettiriyor. B?lünme. ?ldürdü?ümde... ben orada de?ilim. Ba?ka biri orada. Ve geri geldi?imde..."

  Sesi f?s?lt?ya dü?üyor.

  "Geri geldi?imde, hep kan oluyor. Ve ben asla bundan zevk ald???m? hat?rlam?yorum. Ama yüzüm..."

  Gülümsemesine dokunuyor.

  "Yüzüm hep hat?rl?yor."

  "Null-47. Analiz."

  ?ne ??k?yorum.

  Ellerim titriyor.

  "Denek... par?alanm??. Mecazi de?il. Kelimenin tam anlam?yla. ?ki bili?sel süre?. Biri insan. Biri... entropiyle hizalanm??."

  "Entropiyle hizalanm??? a??kla."

  "Zevk i?in ?ldürmüyor. ?ldürüyor ?ünkü... ?ünkü bir par?as? evrensel ?ürümeyle senkronize. ??zülmeyle. ?eylerin son bulmas?yla."

  "Ya insan taraf??"

  "Ac? ?ekiyor. Yanl?? oldu?unu biliyor. Ama gü?süz."

  "O mu sorumlu?"

  Duraks?yorum.

  "Ben... Bilmiyorum. E?er ger?ekten b?lünmü?se... e?er bir taraf di?erini kontrol edemiyorsa... o zaman su?lu mu? Yoksa kurban m??"

  Bir tanr?n?n sesi, keskin:

  "Milyarlar? ?ldürüyor ve sen ona kurban m? diyorsun?"

  "Ona... bozuk diyorum. Ve sistem onu düzeltmedi. Onu kulland?."

  Otuz Numara beni izliyor.

  Hala a?l?yor.

  Hala gülümsüyor.

  "Anl?yorsun."

  Cevap vermiyorum.

  "Sen de b?lünmü?sün. De?il mi? Bir par?an onlara hizmet ediyor. Bir par?an bundan nefret ediyor. Ama duram?yorsun."

  G?zlerine bak?yorum.

  "Evet."

  "?yleyse biliyorsun. Nas?l bir ?ey oldu?unu biliyorsun. ?ki ?ey olman?n... Ve ikisinin de ?zgür olmamas?n?n."

  Bir tanr? konu?uyor, sesi tiksintiyle yo?un:

  "Bu numune bizim noktam?z? kan?tl?yor. ?nsanl?k kurtar?lamaz. Delili?i silah haline getiren sistemler yarat?yorlar. Travmadan aletler yap?p buna verimlilik diyorlar."

  Di?er tanr?:

  "Yarat?k a?l?yor ve gülümsüyor. ?ki duygu da ger?ek de?il. ?kisi de performans. ?nsanl?k kendi k?tülü?ü konusunda bile dürüst olam?yor."

  ü?üncü tanr?, daha sessiz:

  "Hay?r. B?lünme ger?ek. Ama bu durumu daha k?tü yap?yor. ?ünkü bu bildikleri anlam?na geliyor. Ne olduklar?n? biliyorlar. Ve yine de devam ediyorlar."

  Otuz Numara tanr?lara bak?yor.

  G?zya?lar? ak?yor.

  Gülümseme geni?.

  "Hakl?s?n?z. Biliyorum. Bir canavar oldu?umu biliyorum. Yapt???m ?eyin... affedilemez oldu?unu biliyorum."

  Sesi dü?üyor.

  "Ama duram?yorum. ?ünkü sistem izin vermiyor. Ve bir par?am... bir par?am istemiyor."

  "Ve bunun me?ru k?ld???na inan?yorsun—"

  "Hay?r! Hi?bir ?ey bunu me?ru k?lmaz! Ama me?rula?t?rman?n bir ?nemi yok. ?ünkü ?ldürmeye devam edece?im. Yar?n. Haftaya. Sonsuza dek. Sistem art?k i?e yaramad???ma karar verene kadar. Ya da..."

  Duraks?yor.

  "?nsan taraf?m sonunda ?lene kadar. Ve geriye sadece gülümseme kalana kadar."

  Kayboluyor.

  H??k?r???n ortas?nda.

  Oda sessiz.

  Bir tanr? konu?uyor:

  "??ren?."

  Di?eri:

  "?nsanl?k kendi k?r?klar?n? silah haline getiriyor. Travmadan aletler yap?yor."

  ü?üncü tanr? hi?bir ?ey s?ylemiyor.

  Sadece oturuyor.

  Dü?ünüyor.

  Sonra:

  "Yar? tanr?. Yar?n notlar?n? g?zden ge?ireceksin. Hepsini. Her numuneyi. Her deseni. Ve bize anlatacaks?n: insanl?k nedir."

  E?iliyorum.

  Ama i?imden...

  Titriyorum.

  ?ünkü Otuz Numara'da kendimi g?rdüm.

  B?lünmü?.

  Hizmet eden.

  Gülümseyen.

  ??eride ???l?k atarken.

  Hücreye geri d?nü?.

  ??kü?.

  Otuz Numara'n?n yüzü.

  A?layan.

  Gülümseyen.

  "Sen de b?lünmü?sün."

  Ve ?yleyim.

  ?nanmad???m tanr?lara hizmet ediyorum.

  Vah?eti me?rula?t?ran raporlar yaz?yorum.

  Gülümsüyor ve e?iliyorum.

  ??eride ise...

  ???l?k at?yorum.

  B?LüM 18 – PAR?ALANMI?LAR

  Otuz Numara.

  ?ki ki?i.

  Tek vücut.

  ?nsan yar?s?: yanl?? oldu?unu biliyor.

  Entropi yar?s?: buna bay?l?yor.

  ?kisi de ?zgür de?il.

  Sistem b?lünmeyi silah haline getirdi.

  Buna diyor ki: optimal.

  Soru:

  Ben de mi b?lünmü?üm?

  Nefret ederken hizmet mi ediyorum?

  ???l?k atarken boyun mu e?iyorum?

  Cevap:

  Evet.

  Ve onu bu yüzden anl?yorum.

  ?ünkü ikimiz de...

  Bozuk aletleriz.

  Hala ?al??an.

  B?LüM 18 SONU