D?rdüncü gün. Tanr?lar, dünün notlar?n? tamamlamadan beni ?a??r?yor.
Uzay katlan?yor. Odaya geliyorum.
Bir tanr? sab?rs?zca el i?areti yap?yor.
“Yeter art?k felsefe. Ac?y? g?ster. Bu her zaman daha e?lencelidir.”
Ba?ka bir ses, s?k?lm?? bir ?ekilde:
“Kabul. ?nsanl?k tanr? yerine sanayiye tap?nca ne oldu, g?relim.”
Uzay ?atl?yor.
Bir adam dü?üyor. Yirmili ya?lar?n ortas?nda. S?ska. Sol elinde iki parmak yok. K?yafetleri k?mür tozu ve ya?la kapl?. Yere sert ?arp?yor, ?ksürerek.
“Aya?a kalk.”
Adam gü?lükle do?ruluyor. Etraf?na bak?yor. G?zleri donuk.
“Ben… cehennemde miyim?”
Bir tanr? gülüyor.
“Henüz de?il. Ama orada ü? ay i?inde ?leceksin. Verdun. Top mermisi. H?zl? ?lmezsin.”
Adam tepki vermiyor. Sadece bak?yor.
“Ad?n? ve y?l? s?yle.”
“Thomas Brennan. Manchester. 1915 y?l?.”
“Mesle?in?”
“Dokuma fabrikas?. Günde on d?rt saat. Haftada alt? gün.”
“Peki bundan ?nce?”
“K?mür madeni. Dokuz ya??nda ba?lad?m.”
Bir tanr? ?ne e?iliyor.
“Dokuz ya??nda madende ?al??t?n.”
“Evet.”
“Ve bu normal miydi?”
“Herkes yap?yordu. ?al??mazsan a? kal?rd?n.”
“Ve bunu kabul ettin?”
Thomas yava??a k?rp?yor.
“Ba?ka se?ene?im var m?yd? ki?”
Sessizlik.
Sonra bir tanr?, ger?ekten merakl? bir ?ekilde:
“?syan etmedin mi? Daha iyi ?artlar talep etmedin mi?”
Thomas gülüyor. Bo? bir ses.
“Baz?lar? denedi. Vuruldular. Ya da i?ten at?ld?lar. Ayn? sonu?. A?l?k.”
“Yani itaat ettin.”
“Hayatta kald?m.”
“Hangi ama? i?in?”
The story has been stolen; if detected on Amazon, report the violation.
Thomas tanr?lara bak?yor.
“Yiyebilmek i?in ?al??t?m. ?al??abilmek i?in yedim. Hepsi bu.”
“Ve buna raz?yd?n?”
“Hay?r.”
“O zaman neden devam ettin?”
“?ünkü ?lmek daha k?tü.”
Ba?ka bir tanr?, kü?ümseyerek:
“Ac?nas?. Hi? h?rs?n yok. Hi? arzun yok. Sadece… var oluyorsun.”
Thomas’?n ?enesi s?k?l?yor.
“H?rs m?? Babam?n k?rk ü? ya??nda ?ldü?ünü g?rdüm. Akci?erleri k?mür tozu doluydu. Karde?imin bir fabrikada kolunu kaybetti?ini g?rdüm. Tazminat yok. Sadece kap?dan at?ld?lar. K?z karde?imin a? kald???n? g?rdüm, ?ünkü ekmek maa??ndan pahal?yd?.”
“Ve yine de sava?mad?n.”
“Sava? verdik. Grevler. Protestolar. Asker g?nderdiler. Tekrar i?e d?ndük.”
“O zaman korkaks?n.”
Thomas irkilmiyor.
“Belki. Ya da belki sadece yar?n? g?rebilecek kadar ya?amak istedim.”
Bir tanr? neredeyse e?lenmi? bir ?ekilde konu?uyor.
“Ve g?rdün mü?”
“Hay?r. Beni Fransa’ya g?nderdiler. ülkem i?in sava?t???m? s?ylediler. ?zgürlük i?in. ?ki y?l boyunca ?amur i?inde adamlar?n bo?uldu?unu izledim. Sonra bir top mermisi yak?n?ma dü?tü. Karn?mda ?arapnel vard?. Hastaneye ula?mam alt? saat sürdü.”
Sessizlik.
Sonra:
“Peki ne i?in sava?t?n?”
Thomas tanr?lara do?rudan bak?yor.
“Hi?bir fikrim yok.”
“Bo?una m? ?ldün?”
“Evet.”
“Ve bunu kabul ettin.”
“Ba?ka ne yapabilirdim ki?”
Bir tanr?n?n sesi, so?uk:
“Null-47. Analiz.”
?ne ad?m at?yorum.
“Konu, sanayi i?gücünün s?mürüsünü temsil ediyor. ?nsan ekonomik bir i?leve indirgenmi?. ?zne yok. Hayatta kalman?n ?tesinde ama? yok. Sava?ta ?lüm, asil bir fedakarl?k olarak sunuluyor. Ger?eklik: de?i?tirilebilir kaynak.”
“Ve bu sistemi yaratan?”
“Kapitalizm. Kaynaklar kar i?in ??kar?ld?. Emek metala?t?r?ld?. Bireysel de?er: yok.”
Bir tanr? m?r?ldan?yor.
“Ve insanl?k buna ilerleme dedi.”
“Evet, Yüce Konsey.”
“Neden?”
Durakl?yorum.
“?ünkü alternatif feodalizmdi. Efendilerin alt?nda a?l?k yerine fabrika sahiplerinin alt?nda a?l?k. ?nsanl?k sanayiyi ?zgürlük olarak g?rdü.”
“Ve ?yle miydi?”
“Hay?r. Sadece daha h?zl? s?mürüydü.”
Thomas hala ayakta. Dinliyor.
“Sen.” Bana i?aret ediyor. “Anl?yorsun.”
Cevap vermiyorum.
“Bana bir ?rnek gibi bak?yorsun. ?ncelenecek bir nesne gibi. Ama ne oldu?umu biliyorsun.”
“Sen nesin?”
“De?i?tirilebilir.”
Kelime havada as?l? kal?yor.
Bir tanr? k?k?rd?yor.
“Haks?z de?il. Siz ikiniz de ara?s?n?z. O sanayi i?in. Sen ar?iv i?leri i?in. ??levsel. Yerine konabilir.”
Thomas bana bak?yor.
“Rahats?z ediyor mu seni?”
Cevap vermiyorum.
Thomas so?uk?a gülümsüyor.
“Etmeli.”
Kayboluyor.
Tanr?lar konu?malar?na devam ediyor.
“Sanayile?me. Verimli. Ac?mas?z. Etkili.”
“Ve bu sava?lara yol a?t?. Milyonlar ?ldü. Neyin u?runa? Toprak m?? Kaynaklar m??”
“Gurur, ?o?unlukla. Uluslar i??ilerini bayraklar i?in ?lmeye ikna etti.”
“Ve itaat ettiler.”
“Elbette. Zaten itaat etmeye e?itilmi?lerdi. Fabrika. Siper. Fark yok.”
Bir tanr? bana d?nüyor.
“Yar? Tanr?. Bir sonraki seansta, itaatin ideolojiye d?nü?tü?ü zaman? inceleyece?iz. ?nsanlar s?mürüyü sadece kabul etmekle kalmaz—onu kutlar hale geldi?inde.”
E?iliyor ve kayboluyorum.
Ni?imde geri d?nüp terminale oturuyorum.
Thomas’?n s?zleri yank?lan?yor.
“De?i?tirilebilir.”
Duvara bak?yorum.
FLAWED.
Bana “kusurlu” dendi.
Fakat Thomas kusurlu de?ildi.
Sadece… kullan?lm??.
Ve at?lm??.
K?r?lm?? bir ara? gibi.
Yazmaya ba?l?yorum.
B?LüM 7 – HAYATIN METALA?TIRILMASI
1900-1918: Sanayi kapitalizmi.
?nsanlar emek birimlerine indirgenmi?.
De?er üretkenlikle ?l?ülür.
?mür: ?nemsiz.
Güvenlik: pahal?, dolay?s?yla opsiyonel.
Ama?: ?lene kadar ?al??mak.
Thomas Brennan günde 14 saat ?al??t?.
27 ya??nda ?ldü.
Sebep: top mermisi.
Katk? fakt?rleri: k?tü beslenme, yorgunluk, i? kazas?.
S?n?fland?rma: kabul edilebilir kay?p.
G?zlem:
Thomas bir dava i?in ?lmedi.
Ucuz oldu?u i?in ?ldü.
Ayn? mant?k, Prometheus doktrininde.
Farkl? uygulama.
Ayn? sonu?:
?nsan hayat?, sistem verimlili?i u?runa de?i?tirilebilir.
Soru:
E?er tanr?lar yar? tanr?lar? ara? olarak g?rüyor...
Biz Thomas’tan farkl? m?y?z?
Yazmay? durduruyorum.
Ekrana bak?yorum.
Thomas ?al??ana kadar k?r?ld?.
Verileri ar?ivliyorum… ne zamana kadar?
Art?k faydal? olmayana kadar m??
Yerime konulana kadar m??
Duvara bak?yorum.
FLAWED.
Kelime art?k alay etmiyor.
Hat?rlat?yor.
K?r?k de?ilim.
Sadece… sistemleri i?in optimize edilmemi?im.
Ve bu ayn? ?ey de?il.
Terminali kapat?yorum.
Yar?n ba?ka bir tan??? ?a??racaklar.
Sadece sistemi kabul eden biri de?il.
Onu kutlayan biri.
Zulmü do?ru sayan biri.
Ve ben not alaca??m.
Ve anlayaca??m.
?nsanl??? de?il.
Tanr?lar? de?il.
Kendimi.
B?LüM 4 SONU
